اون اوایل...(کنگرهspine ) وقتی بچه ها اعتراض کردن همه ی کارهایی که شده بود و نشده بود سر دانشجو خراب شد...گفتند بی احترامی کردید...فلان کردید...اما نگفتند همون حرکت بود که بعضی هارو مجاب کرد حداقل وانمود کنند کاری کردن...


توی این دوسال به دانشجو توهین زیاد شد از سمت همه..از معاونان اموزشی دانشکده ها...استادا...رشته های دیگه و حتی خود دانشجوهای هم رشته ایمان...

هرچی دلشون خواست به دانشجو گفتند..اما حواسشون نبود که این دانشجو بود که همیشه اتیش dpt رو روشن نگه میداشت...

نمیخوام بگم دانشجوها این طرح رو به اینجا رسوندن اما مطمئنم اگه دانشجوها نبودن اصلا این طرح به اینجا نمیرسید...

اما گله دانشجوها از این توهین ها نیست...از کم کاریهاست...توهین ها از طرف هرکی که بود مصممشون میکرد برای ادامه اما..

اما کم کاریها...ادمو خیلی اذیت میکنه و کار بقیه رو بی ارزش...

شاید با یه دل جویی بشه از دلشون در بیاریم و برای همیشه اونها رو کنار خودمون نگه داریم...

دانشجو سرمایه است...قدرشونو بدونین


به قلم دکتر نرگس یوسفی