نام دیگر استئو آرتریت بیماری دژنراتیو مفصلی است.
تا سن چهل سالگی نود درصد جمعیت دارای علائمی از تغییرات استئو آرتریت در رادیوگرافی هستند حتی اگر بدون علامت باشند.در سن زیر چهل و پنج سال مردان بیشتر از زنان ودر سن بالای پنجاه و پنج سال زنان بیشتر از مردان مبتلا می شوند.چاقی زمینه ساز استئو آرتریت زانوها و مچ هاست.
از علائم شایع آن میتوان به این موارد اشاره کرد:
درد مفصلی عمیق که با فعالیت افزایش می یابد.
سفتی صبحگاهی بمدت کمتر از سی دقیقه.
فروکش کردن درد در اغلب موارد با استراحت.
این ناراحتی دارای بروز ناگهانی با عارضه مزمن و غالبا ناتوان کننده است.علائم آن قابل درمان است اما پیشرفت بیماری تغییری نمی کند.
مفاصل از جمله قسمتهائی از بدن می باشند که بیش از همه دچار بیماری می شوند اما استئو آرتریت (OA) اکثریت قریب به اتفاق این بیماریهای مفصلی را موجب می شود. آرتریت روماتوئید و آرتریت نقرسی از شیوع بسیار کمتری بر خوردار بوده اما با وجود این حائز اهمیت می باشند.
استئو آرتریت یک شکل بسیار شایع و ناتوان کننده از آرتریت و از مهمترین مشکلات علم پزشکی است.تقریبا هر فردی که زیاد عمر کند دچار آن می شود.
شیوع استئو آرتریت در 75 سالگی به 75 در صد رسیده و پس از هشتاد سالگی به بیش از 90 درصد افزایش پیدا می کند.

بعضی از بیماران در نهایت با بیماری پیشرفته نیازمند درمان جراحی می شوند.