مژده دادند که بر ما گذری خواهی کرد
پس کی
به چشمه سار وجود تو
می توان رسید؟
پس کی
از زلال خوشگوار تو
می توان نوشید؟
کی می شود
که عطر ظهور تو
در شامه ی وجود بپیچد؟
چه طولانی شد این عطش
چه طاقت سوز شد این تشنگی
کی می شود
که صدای گامهای آمدنت
در گوش هستی طنین بیندازد
در انتظارت هستیم
ما را دریاب
+ نوشته شده در جمعه ۱۳ اسفند ۱۳۸۹ ساعت توسط فیزیوتراپیست سمیرا مولایی فر
|
«وبلاگ فیزیوتراپیست های ورودی 88 شهید بهشتی »